انتخاب فرستنده و گیرنده در سیستم های بدون سیم:

برای نصب یک شستی سیم دار در تاسیسات یا ماشین آلات الکتریکی باید موارد زیادی را در نظر داشته باشیم که مهم ترین آن ها عبارتند از:

  • محل نصب شستی و فاصله‌ی آن با تابلوی کنترل
  • طول و تعداد رشته های کابل یا سیم اتصال به شستی
  • ملزومات حفاظت از سیم و کابل مانند لوله های فولادی، خرطومی و …
  • ملزومات ورود کابل یا سیم به محفظه‌ی شستی و تابلو برق مانند انواع گلند
  • زمان و هزینه‌ی کابل کشی و نصب جعبه های شستی و …
  • زمان و هزینه های بازبینی و تعمیرات بعدی

با حذف شستی های سیم دار و استفاده از انواع بی سیم آن می توان به صورت میانگین تا ۲۰ درصد از هزینه ها کاست. این مقدار توسط شرکت اشنایدر الکتریک در بررسی مزایای نصب شستی های بدون سیم آن شرکت اعلام شده است. این هزینه ها شامل زمان و موارد اولیه جهت نصب و سیم بندی، جابه جایی، تعمیر یا  تغییرات در مدار و … می باشد.

با توجه به این که تجهیزات انتقال فرمان به صورت بدون سیم انعطاف بیشتری در نصب و سیم بندی دارند، برای کاربری های مختلفی مانند استفاده در صنایع بسته بندی، ساختمانی، درب های اتوماتیک، بیمارستان ها، صنایع غذایی، نوشیدنی، بهداشتی، هتل ها و … مخصوصا محیط های صنعتی با خطرات بالا مانند صنایع نفت و گاز بسیار مناسب هستند. 

برای انتخاب و نصب یک سیستم انتقال فرمان به صورت بدون سیم باید به موارد ذکر شده در مقالات فرستنده در سیستم های بدون سیم، گیرنده در سیستم های بدون سیم و تقویت سیگنال توجه شود. برای انعطاف بیشتر سیستم های بدون سیم، لوازم جانبی مختلفی مانند فرستنده های متنوع، جعبه های نصب، جعبه های ریموت، آنتن و … توسط شرکت های سازنده عرضه می شود. در این مقاله و مقلات بعدی با برخی از این لوازم و نکته های مهم در نصب و سیم بندی این تجهیزات آشنا می شویم.

برای انتقال یک فرمان به صورت بدون سیم حداقل به یک فرستنده و یک گیرنده نیاز است. فرستنده ها در مدل های متنوع مانند شستی ها، کلیدهای سلکتوری، کلیدهای ریسمانی، میکروسوئیچ و … در ابعاد و رنگ های مختلف ساخته می شوند. ابتدا باید نوع فرستنده و محل نصب آن را مشخص کنیم. به عنوان مثال در تصویر زیر یک شستی بدون سیم با باتری داخلی و قابلیت اتصال آنتن به صورت خارجی را مشاهده می کنید. در اغلب برندها رنگ شستی، ابعاد، علائم درج شده روی آن و … قابل سفارشی سازی هستند.

در ضمن فرستنده ها می توانند به صورت پرتابل نیز مورد استفاده قرار بگیرند. برای این کار باید از جعبه های خاصی برای نصب استفاده شود. نکته ی اصلی در استفاده از فرستنده های پرتابل، مشخص کردن محدوده‌ی کار برای اپراتورها می باشد. در نظر داشته باشید طبق تصویر زیر، با افزایش فاصله و خارج شدن فرستنده از محدوده‌ی کاری، سیگنال ها به گیرنده نرسیده و هیچ فرمانی به صورت صحیح انجام نخواهد شد.

در مرحله‌ی بعد باید محل قرارگیری گیرنده مشخص شود. گیرنده ها و فرستنده ها می توانند به آنتن داخلی و یا آنتن های خارجی مجهز شوند. این کار روی میزان فاصله‌ی بین آن ها تاثیر خواهد داشت اما محل نصب و مانع ها نیز بسیار اهمیت دارند.
به عنوان مثال به تصویر زیر توجه کنید. در گزینه‌ی a هیچ مانعی بین گیرنده و فرستنده نبوده و فاصله‌ی مجاز تا ۱۰۰ متر مشخص شده است. طبق گزینه‌ی b اگر فرستنده در تابلوی فلزی نصب شود، فاصله‌ی مجاز تا ۲۵ متر کاهش پیدا می کند. طبق گزینه‌ی c می توان با نصب یک تکرار کننده یا تقویت، فاصله‌ی مجاز با گیرنده ای که در تابلوی فلزی نصب شده است را تا ۴۰ متر افزایش داد.

اگر گیرنده در تابلوهای بزرگ و به همراه تجهیزات دیگر نصب می شود باید به محل قرار گیری آن در تابلو توجه کرد. طبق گزینه‌ی a از تصویر زیر، برخی از برندها برای نصب گیرنده در کنار تجهیزات تولید کننده ی نویز مانند منابع تغذیه‌ی سوئیچنگ و درایوها، یک فاصله‌ی مجاز مشخص کرده اند. طبق گزینه‌ی b بهتر است گیرنده در سطح بالای تابلو و در کنار دریچه های تهویه نصب شود تا موانع بین گیرنده و فرستنده کاهش پیدا کند.

دوره ی تصویری تجهیزات کنترل و فرمان